|
Vijf jaar na het succes in Grandcamp Maisy is Pegasus Pipes & Drums opnieuw naar Normandië vertrokken. En opnieuw werd de reis een succes. Dit keer reisden we af naar de Britse en Canadese stranden in plaats van Omaha Beach. De reis was indrukwekkend, vermoeiend en geweldig. Een reisverslag van een weekendje Normandië. Donderdag 4 juni 2009 Nadat dinsdag tijdens de laatste repetitie de Belingo van Harold was ingepakt, kon donderdagochtend ieder voor zich vertrekken richting Le Vey, een buurtschap bij Clecy waar we een ‘gîte’ (kampeerboerderij) hadden afgehuurd. De reis verliep voorspoedig en de eersten arriveerden rond 15:00 uur in een zonovergoten Frankrijk. De korte broeken gingen aan én alle leden kregen als verrassing hun gloednieuwe bandpolo uitgereikt. Vol trots werden ze meteen aangetrokken. Vrijdag 5 juni 2009 Vrijdagochtend konden we uitslapen alvorens we naar Bénouville-sur-Orne vertrokken. Daar speelde we bij het Pegasus Memorial, het museum bij de Pegasus Brug. Wat is er nu mooier dan als Pegasus Pipes & Drums op te treden op de Pegasus Brug en bij het Pegasus Museum. Het optreden werd zeer gewaardeerd door aanwezige bezoekers en veteranen. De directie van het museum had zelfs champagne voor de hele band klaarliggen. De hele middag verzorgden wij optredens in de tuin van het museum en natuurlijk op de Pegasusbrug. Het hoogtepunt werd bewaard voor het einde van de middag. Wij kregen de unieke gelegenheid om kennis te maken met Bill Millen, de persoonlijk piper van Lord Lovat die al spelend op het strand aankwam en later de troepen spelend over de Pegasus Brug begeleidde. Speciaal voor deze ontmoeting werden Millin’s pipes, die in het museum te bezichtigen zijn uit hun vitrine gehaald. De ontmoeting was bijzonder en Bill genoot zichtbaar van de ontmoeting. Hij complimenteerde de spelers voor de kwaliteit die zij ten gehore brachten. Als herinnering kregen we een boek over Bill Millin. Hij bood direct aan het boek te voorzien van z’n handtekening. Na deze ontmoeting en het officiële fotomoment vloeide de champagne rijkelijk. Nog vol van deze ontmoeting (en de champagne) vertrokken we richting Bernières-sur-Mer. In dit kustdorpje werd een officieel concert gehouden in aanwezigheid van de Burgemeester en de Britse Militaire Attaché uit Parijs. Wij verzorgden het ontvangst van de gasten bij de Nôtre Dame van Bernières-sur-Mer. Na afloop van het concert zorgden wij opnieuw voor een muzikale omlijsting. Later op de avond speelde wij op de Boulevard voorafgaand aan het vuurwerk, dat rond 23:00 uur startte en synchroon op diverse plaatsen langs de Normandische kust werd ontstoken. Daarna snel naar onze gîte om te gaan slapen. Om 1:00 uur lagen we in bed, waarna om 6:00 uur de wekker al weer ging. Zaterdag 6 juni 2009 Na deze hele korte nacht vertrokken we opnieuw naar Bernières-sur-Mer waar om 9:00 uur een herdenking werd verzorgd voor de Royal Canadian Artillery. Een kleine, maar indrukwekkende ceremonie waar wij passende muziek ten gehore brachten. Aansluitend volgde een defilé door de straten van het dorpje naar het Place du Canada waar opnieuw, in aanwezigheid van vele veteranen een herdenking werd gehouden. Na deze herdenking begeleidden wij alle gasten naar de cocktailparty van de Burgemeester. Toen de band spontaan een cirkel vormde (in eerste instantie zonder de Pipe Major) blijven veteranen en gasten bij de band. Pas toen wij stopten met spelen, begon de champagne rijkelijk te stromen. Van de aankomst is hier een filmpje te vinden. Tijdens de party werden wij benaderd door de buren van de feestlocatie. Zij nodigden ons uit om even bij hun in de tuin te komen spelen. Hun huis zou namelijk heel bijzonder zijn. Uiteindelijk bleek het om het huis te gaan dat als eerste door de Canadezen was bevrijd toen ze aan land kwamen. Het huis is nu een half museum en de eigenaar leidde ons rond en trakteerde op een drankje. Na het privéconcert in de tuin, waar ook een filmpje van is gemaakt, vertrokken wij naar de gîte om te douchen en uit te rusten van een vermoeiende dag. Degenen met energie hebben daar nog een potje volleybal gespeeld, waarbij een snoekduik van de Pipe Major eindigde in de brandnetels. Na de vorige korte nacht en het vermoeiende programma was het ’s avonds bijtijds stil in de gîte. Zondag 7 juni 2009 Zondag konden we lekker uitslapen, maar de meesten waren bijtijds op om opnieuw naar Bénouville-sur-Orne af te reizen. Dit keer voor een bezoek aan het museum. Na een rondleiding besloten we spontaan, tot groot genoegen van de museumdirectie, nog een aantal optredens te verzorgen bij het museum en de brug alvorens we zouden vertrekken naar Blainville-sur-Orne. Dit kleine dorpje werd in 1944 bevrijd door The Royal Norfolk Regiment en om hen te eren werd een straat naar hen vernoemd. Deze ceremonie werd opgeluisterd door onze band met twee extra gastspelers: Andrew McFarlene uit het dorpje en Mike Roy, een goede vriend van hem. Na de onthulling marcheerden wij met de veteranen van het Royal Norfolk Regiment door de betreffende straat, waarna een herdenking bij het monument volgde in de stromende regen. Na de herdenking volgde een klassiek Frans dorpsfeest waarbij de Burgemeester het goede voorbeeld gaf en stond te swingen op onze muziek. Samen met de hoogbejaarde veteranen werd een gezellig feestje gebouwd, waarbij opnieuw champagne en dit keer ook whisky rijkelijk vloeiden. Helaas moesten we tijdig stoppen omdat de materiaalwagen al terug zou keren naar Nederland. Aan het begin van de avond zat het weekend erop en keerden we terug naar de gîte. Maandag 8 juni 2009 We moesten vroeg op om de ‘gîte’ weer op orde te brengen en alles in te pakken. Om 10:00 uur reden we weg uit Le Vey met het vertrouwen op niet al te lange termijn weer terug te keren en dat is vanwege het succes van deze reis! |